Cierp, płacz, konaj z bólu, usiłuj się zabić, przepraszaj, błagaj. Ale mnie to nie obchodzi. Cierpisz? Cieszę się. Płaczesz? Wypiję Twoje łzy. Konasz z bólu? Na mojej twarzy pojawia się uśmiech. Usiłujesz się zabić? Pomogę. Przepraszasz? Nie przyjmuję. Błagasz? Cierp.

Pice, wódka, piwo, drinki - kolejne etapy: - Dużo śmiechu, - Kocham wszystkich, - Płacz, - Czas na telefony do znajomych, - Zaczynasz mówić w innych językach, - Egzotyczne tańce, - Jestem bogaty! - Wszystko dobrze, wszystko dobrze, - Zabawa i rzyganie xD

Łzy nie mają nic wspólnego ze słabością.

Powrót do domu

Mam swój własny świat. Zamykam w sobie ból. Chcę go udusić, a potem wypłakać. Cały czas z nim walczę. Nie umiem się zwierzać, bo bardzo mnie to boli. Wszyscy mnie mają za zakręconą dziewczynę, która cały czas się śmieje. Ale ja się śmieje, żeby nie płakać.