W przyszłości chcę zostać kamieniem, takim omszałym leżącym w lesie. I tak nadaję się tylko do leżenia i jestem szara, a może kamienie nic nie czują.

Dzień Wszystkich Świętych nabiera całkiem nowego znaczenia, kiedy musimy przyjść na groby bliskich, do których za swojego życia się uśmiechaliśmy...

Chciałabym nic nie czuć. Niczym się nie przejmować. Tak samo szybko zapominać jak szybko się przyzwyczajam.

Nikt nie odgadnie, co u kogo w sercu na dnie.

To jest noc, którą mimo wszystko zapamiętam na długi czas. Dlaczego? Dlatego, że jestem szczęśliwa.