U mnie dobrze, we mnie źle...

Uśmiech na ustach, gdy w sercu ból to najtrudniejsza z życiowych ról.

Nie mogłam jeść, i to nie z obawy przed utyciem, ale dlatego że dusił mnie ten chory, smutny świat. Wypełniał mnie i nie pozostawiał miejsca na jedzenie.

To boli, kiedyś blisko, teraz sobie obcy ludzie. I trudno, tak musiało być nie mam złudzeń.

Tylko mężczyzna ma taki dar, który, gdy przytula kobietę do swojego serca i zamyka ją w swoich ramionach, sprawia, że ona czuje się jak delikatny kwiat, że przy nim zakwita...