Często powtarzam, że na to, by żyć naprawdę, trzeba najpierw umrzeć. Najpierw należy wyobrazić sobie siebie w grobie, by uzyskać przepustkę do życia. A więc wyobraź sobie, że umarłeś i leżysz martwy. A teraz spójrz na swoje problemy z tej perspektywy. Czyż wszystko nie ulega zmianie?

Nie potrafię niekiedy ocenić kto przyjacielem, a kto wrogiem.

Więzi, które nas łączą są czasami nie do wytłumaczenia. Łączą nas nawet po tym, gdy wydaje się, że powinny się już zerwać. Niektóre więzi opierają się odległości, czasowi, logice. Ponieważ niektóre więzi są po prostu sobie przeznaczone.

Nie muszą mnie wszyscy lubić, wystarczy, że najważniejsze osoby mnie akceptują, a reszta niech się goni!

Zupełnie jakbyśmy poznali się tylko po to, żeby się ze sobą żegnać.