Nie jestem wyjątkowy, co do tego nie mam wątpliwości. Jestem zwyczajnym człowiekiem o zwyczajnych myślach i wiodłem zwyczajne życie. Nikt nie postawił pomnika ku mej czci, a moje imię szybko pójdzie w zapomnienie, lecz kochałem, całym sercem i duszą, a to moim zdaniem wystarczająco dużo.

Każdy Twój gest, każdy Twój ruch, najmniejsze drgnięcie. Mam teraz przed oczami jakby to było w tym momencie.

Ty serio myślisz, że nadal jestem dla Ciebie zrobić wszystko? Po tym co mi zrobiłeś? To dobrze myślisz..

Tak, martwię się o Ciebie. A wiesz czemu? Bo są tacy ludzie w życiu, na których szczęściu zależy Ci bardziej, niż na swoim.

Dlaczego się w tobie zakochałam? Nie wiem... Może to była chwila słabości, albo po prostu nie miałam nic lepszego do roboty..