Wybierając zwątpienie jako filozofię życia to tak, jak wybierać bezruch jako sposób przemieszczania się w przestrzeni.

Dla mnie jest to skończone, razem z tobą i nie obchodzi mnie fakt, że było między nami to coś o czym ciężko mi zapomnieć.

Powinno być zupełnie inaczej. Z naszym życiem i w ogóle.

I już naprawdę nic nie jest na swoim miejscu, Ty przestałeś mnie kochać, gdy ja nadal mam Cię w sercu.

Jeśli się starasz, a nie jest to doceniane... W końcu przestaniesz to robić, tylko kto bardziej będzie żałował, ten kto się starał, czy ten kto nie doceniał?