Chłopiec już nigdy więcej nie płakał i nigdy nie zapomniał tego, czego się nauczył: że kochać to niszczyć i że być kochanym to znaczy zostać zniszczonym.

Racja, ból należy do człowieka, który go doświadcza, i żadne słowa tego nie wyjaśnią ani nie poprawią jego samopoczucia.

Co może jeden człowiek? Spieprzyć komuś życie.

Nie da się zbyt długo znosić czyjegoś cierpienia.

Dlaczego na nowo cierpię skoro dopiero odbudowałam moją chęć do życia?