Nie musisz udawać, że jesteś silna, nie musisz mówić, że wszystko jest dobrze, nie martw się tym, co pomyślą inni, jeśli musisz, płacz - to dobrze wypłakać łzy do końca (tylko wtedy wróci uśmiech)

Nie lubię tych wieczorów, gdy skulam się pod kołdrą na łóżku, przytulam do poduszki i usiłuję opanować myśli, które rozpierdalają mi głowę.

Wczoraj chujnia, dzisiaj chujnia i najprawdopodobniej jutro też będzie chujnia!

Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku z naszymi tajemnicami i wewnętrznym głosem, którym żegnamy lub przeklinamy mijający dzień.

Jest mi tak bardzo źle, że nie umiem tego opisać. Dobrze, że mogę sobie tutaj popłakać i pojęczeć. W moim realnym świecie wymagają ode mnie uśmiechu i wielkiego szczęścia ;/