Stanowczo muszę wziąć się w garść

W tym cholernym życiu potrzebna jest miłość. Bez niej jest wieczna pustka, która dusi, zabija, męczy. I wtedy nie można być sobą.

- Nie lubi pan mówić o sobie, co? - Ja nawet myśleć o sobie nie lubię.

Przypadkowa pobudka o 5, czuje się wypoczęty i pełen energii, ale jest za wcześniej, śpię dalej. Budzik dzwoni o 7, czuję się tragicznie jakbym nie spał od wieków.

Nade mną nieba bezkres, wokół mnie szary bezsens powiedz co to za miejsce, gdzie tu sens jest.