Gdy jetem smutna to śpiewam. Wtedy uświadamiam sobie, że mój głos jest znacznie gorszy od problemów, którymi się przejmuję

Udaję radość, której we mnie nie ma, ukrywam smutek, żeby nie martwić tych, którzy mnie kochają.

Nie zawsze smutek poznasz na twarzy, gdy z oczu łzy się leją, bo czasem w sercu łamie się życie, a jednak usta się śmieją.

Żeby wreszcie zdarzyło się w moim życiu coś, co sprawi, że przestane być tak cholernie smutna.

Świadomość miłości bez wzajemności jest, dla duszy cierpiącej w otchłani niemożliwych marzeń, zbyt rzeczywistym. Bólem niewypowiedzianej tęsknoty. Jakie to smutne, że ktoś, dla kogo zrobiłbyś wszystko, nie zrobi dla Ciebie nic.