Nie mogłam jeść, i to nie z obawy przed utyciem, ale dlatego że dusił mnie ten chory, smutny świat. Wypełniał mnie i nie pozostawiał miejsca na jedzenie.

U mnie dobrze, we mnie źle...

Uśmiech na ustach, gdy w sercu ból to najtrudniejsza z życiowych ról.

To boli, kiedyś blisko, teraz sobie obcy ludzie. I trudno, tak musiało być nie mam złudzeń.

W życiu każdego z nas jest ta jedna, jedyna osoba, którą poznajemy tylko po to, aby mogła zniszczyć nam psychikę ;)