Zrobię ci taki rozpierdol w życiu, że będziesz sprzątał po mnie pół roku.

Cisza podziałała na mnie przygnębiająco. Nie ta na zewnątrz, ale ta, co była we mnie samej.

Ogólnie wkurza mnie fakt, że ludzie, którzy są dla mnie ważni z czasem traktują mnie jak powietrze. A później ni stąd, ni zowąd pytają się czemu jestem w złym nastroju, bądź nie mam ochoty z nimi gadać.

Każdego dnia pęka mi serce na drobniejsze kawałeczki.

Czy mogę się dzisiaj zamknąć i udawać, że mnie nie ma?