Nie rozumiem tylko jednego, dlaczego miłość temu, który zranił przypomina się wtedy, kiedy złamane serce zaczyna się zrastać.

Zwyciężyłeś i przeto ulegam. Atoli odtąd umarłeś na równi ze mną umarłeś dla Ziemi, dla Nieba i dla Nadziei! We mnie istniałeś i spojrzyj w moją śmierć, spojrzyj wskroś tej, która jest twoją, postaci, jak doszczętnie zamordowałeś siebie samego!

Po raz kolejny było dobrze... Po raz kolejny jest źle... Po raz kolejny nie wiem dlaczego.

Już ranek, a on jeszcze nie wrócił. Może niepotrzebnie z nim zerwałam.

Miłość przechodzi jak poimprezowy kac :D