Czuję się w środku tak, jakbym siedziała w wannie pełnej potłuczonego szkła.

A może tak dla odmiany zaczęłoby się układać?

Jest wszystko dobrze, oddycham, nawet czasem się uśmiechnę, tylko wiesz są chwile, gdy chce umrzeć, ale to nic..

Masz doła? Nie, mam kanion!

Twardy człowiek jest jak szyba z hartowanego szkła. Wytrzyma wiele, ale jak się rozpadnie to na milion kawałków, których już nie da się pozbierać.