Ufamy osobie, które na to nie zasługuje. Myślimy cały czas o kimś, kto ma nas w dupie. Tęsknimy za osobą, która nas ignoruje. Kochamy osobę, która nie jest nas warta. Ale takie jest życie. I nikt tego nie zmieni.

Kiedy Twoi znajomi zaczynają ze sobą chodzić i oznaczają się w tych wszystkich postach o wielkiej miłości, zaufaniu i namiętności.

Prawdziwa przyjaźń jest wtedy, gdy: - na każdej przerwie macie odpały, - wyzywacie się, ale na końcu i tak mówicie, że się kochacie, - w kościele pękacie ze śmiechu, - nie utrzymujecie focha dłużej niż 5 minut, - chodzicie na spacery po krawężnikach, - pijecie z tej samej butelki, - mówicie wszystkie sekrety, które kiedyś powierzyły wam inne osoby, - czekacie na umówione spotkanie z kolegami, chociaż wiecie, że i tak nie przyjdą, - pocieszacie się nawzajem po złamanym sercu, - jesteście ze sobą szczere i zawsze mówicie co wam nie pasuje, - nie obrażacie się z byle czego, tylko się śmiejecie z najdrobniejszych rzeczy, - na każdym w-f tańczycie GANGAM STYLE, - spisujecie od siebie zadania. Czy powyższe punkty zgadzają się? =D

Przyjaciel/ółka to osoba, której na trzeźwo mówisz to co koleżance/koledze po alkoholu.

Wierzę w UFO, bo w ludzi już nie warto...