Szukam siebie w sobie i nie mogę odnaleźć. Gdzie jest tamten dzieciak, który miał wiarę? Gdzie jest uśmiech, który pocieszał innych? I gdzie charakter, który zawsze był silny?

Jeśli masz dobrych przyjaciół to bez względu na to, jak bardzo życie bywa do dupy, oni i tak sprawiają, że się śmiejesz.

Patrząc w Twoje uśmiechnięte oczy, mogłam wreszcie normalnie oddychać.

Bywają takie dni kiedy uśmiecham się nawet do ściany ale bywają również takie kiedy nienawidzę wszystkich którzy znają moje imię.

I ślubuję Ci uśmiech przy porannej kawie