Każdy jest zagadką w zagadce, osłoniętą pancerzem tajemnicy.

Wciąż krzywdzę ludzi. mówię słowa, które tak bardzo ranią innych. odpycham od siebie każdego, z własnej woli. nie posiadam granicy ironii, tylko dlatego, że nie zależy mi na ludziach, i na tym jak bardzo ich urażę. Nie umiem być dobra. Nie potrafię już słuchać, i pomagać. ranię tak mocno, bo wierzę w zależność: albo Ty ich, albo Oni Ciebie. Zmieniłeś mnie, bardzo.

Za dużo myślę przed snem. Za często o rozmowach, które były. Zbyt często o wydarzeniach, które się zdarzyły. Zbyt często o miejscach, które wywołują wspomnienia. Zbyt często o ludziach, których już nie ma.

Chcę Cię takiego jak kiedyś...

Ateistą jestem z powodów moralnych. Uważam, że twórcę rozpoznajemy poprzez jego dzieło. W moim odczuciu świat jest skonstruowany tak fatalnie, że wolę wierzyć, iż nikt go nie stworzył!