Z czego żyję? Z przyzwyczajenia, proszę pana.

Gdy wokół jest ciemno, pozostaje tylko spokojne czekanie, aż oczy przywykną do mroku.

Grunt to się nie przyzwyczajać, co nie?

Niby już się przyzwyczaiłam do tych ciągłych rozczarowań, ale za każdym razem boli tak samo.

Myślenie nie jest łatwe ale można się do niego przyzwyczaić...