Zbyt długo żyłam w cierpieniu. Bez niego nie wiedziałabym kim jestem.

Każda minuta życia, każde zdarzenie nauczyło mnie jednego: nie warto się ani przyzwyczajać, ani ufać.

Przerażające jest to jak ludzie z którymi spędziłaś tyle wspaiałych lat którzy zmienili ciebie na zawsze,tak szybko odchodzą z twojego życia.

A może to nie miłość, może to tylko przyzwyczajenie?

Z czego żyję? Z przyzwyczajenia, proszę pana.