Uciekamy od prawdy do wyobraźni, uciekamy drogami własnej wyobraźni.

Gonimy wciąż za szczęściem, szukamy go wszędzie,\nzazdrościmy każdemu, który je zdobędzie,\nchcemy urwać dla siebie choćby cząstkę małą,\nwyszarpując ? niszczymy czasem resztę całą

Twoja stara jest taka stara, że była kelnerką w czasie Ostatniej Wieczerzy.

Przestań pierdolić teorie, że mam ciągle dawać radę.

Komar: Zgasiłaś światło, ale teraz... ja wiem gdzie jesteś, a ty mnie nie widzisz