Nie ma w tym logiki, mijają dni, tygodnie, miesiące, a ja? Ja jestem zawieszona między przeszłością a teraźniejszością, zagubiona pomiędzy tym co myślę, a tym co czuję.

Tylko przez dobre życie i bycie szczęśliwym pokonujemy gówno z naszej przeszłości.

Trzeba żyć dalej, przestać żałować tego, co mogło być i skupić się na tym, co się ma.

Ból sprawia, że stajemy się silniejsi. Łzy sprawiają, że stajemy się dzielniejsi. Złamane serce sprawia, że stajemy się rozsądniejsi. Więc dziękuję przeszłości za lepszą przyszłość.

Zapomnieć o przeszłości. nie martwić się o przyszłość i wykorzystać teraźniejszość jak napaleniec tanią dziwkę.