Co za ironia losu... Mamy totalnego doła, a i tak dobrowolnie torturujemy się jakimiś makabrycznie smutnymi piosenkami...

Podobno człowiek uczy się całe życie, a ja już mam dość.

Życie jest wielka chorobą na którą nie ma lekarstwa.

Najgorzej jest wieczorami, gdy siadasz na łóżku i czujesz, że tak na serio nie masz nic.

Ten niezręczny moment, gdy kogoś pocieszasz, a sama jesteś w gorszej sytuacji niż ona.