Taki już mamy zwyczaj, że w chwilach wzruszenia uciekamy się do błahych słów i mniej mówimy, niż czujemy. Boimy się powiedzieć za dużo. Dlatego brak nam właściwych słów, gdy nie wypada żartować.

Jeśli ktoś płacze dlatego, że drugiemu jest źle, Pan Bóg cieszy się tym płaczem, bo takie łzy ciekną po twarzy jak perły, które nurek wyławia z ciepłego morza w Zatoce Perskiej. To są piękne łzy.

Czasem jest już trudno udawać, że wszystko jest dobrze.

Człowiek uczy się całe życie, ale to jest chyba za krótka lekcja.

Często zapominamy lub nie chcemy pamiętać, że każdy kiedyś umrze i wiele spraw zostawiamy niezałatwionych zostawiając na kiedyś.Kiedyś przebaczę,kiedyś oddam, co pożyczyłam,kiedyś przeproszę, kiedyś zacznę doceniać co mam w życiu, kiedyś zacznę się cieszyć tym życiem... kiedyś... może nie być nam dane dożyć... więc teraz jest to kiedyś.