Była raz sobie para szczęśliwa. Kochali się mocno, tęsknili za sobą. Ona się nim w szkole chwaliła, a on jej przysyłał słodkie buziaczki. Spotykali się, za rękę chodzili. Całowali się, strasznie się kochali. Lecz pewnego razu coś się w nim zmieniło. I potem już tak słodko wcale nie było.

Nie cierpię kiedy ktoś pyta o Ciebie, bo nie cierpię rozmawiać o tej części serca, którą już straciłam.

Czasami miłość rani człowieka. Jednak sądzę, że najbardziej rani jej brak.

Doskonale to wiem, dzielimy przecież ten sam ból. Tak się właśnie dzieje, gdy ludzie stają się jednością: od tej pory dzielą się nie tylko miłością. Wspólny jest także ich ból, smutek, rozpacz.

-Puk, Puk -Kto tam? -Życie. -Wejdź proszę. -Mogę? -Tak, ale bez kumpli.. -Jakich kumpli? -Bólu, cierpienia, smutku, nieszczęścia...