Klnę, bo boli. Płaczę, bo nie daję już sobie rady.

za krótką chwilę pełnego szczęścia płaci się przewlekłym bólem.

Dobrze, że krwawiące ludzkie serce to metafora, bo inaczej nasza planeta ociekałaby czerwienią.

Cicho, uspokój się, nie płacz, nie wariuj, nie krzycz, odetchnij głęboko i idź do znajomych by odreagować. Nie pokazuj Mu, że przez Niego straciłaś sens życia, choć właśnie ono się dla Ciebie kończy.

Czasami ludzie ranią innych mocniej, niż ci są w stanie znieść. I bywa też, że nie potrafią prosić o pomoc. Są tak omotani własnym bólem, że zadają ciosy wszystkim wokół.