Słowa staniały. Rozmnożyły się, ale straciły na wartości. Są wszędzie. Jest ich dużo. Mrowią się, kłębią, dręczą jak chmary natarczywych much. Ogłuszają. Tęsknimy więc za ciszą. Za milczeniem. Za wędrówką przez pola. Przez łąki. Przez las...

Zasada jest prosta. Nigdy nie kłam kogoś, kto Ci ufa i nigdy nie ufaj komuś, kto Cię okłamał.

Dzieciństwo to kraj, przez który podróżujemy nieświadomie. Dotarłszy do granic, oglądamy się i nagle widzimy pejzaż. Ale jest już za późno.

Bylibyśmy martwi, gdybyśmy już nie mieli o czym marzyć.

Dojrzewanie to nagły skok z dzieciństwa w dorosłość.