Zanim naprawdę się ułoży, przejdziesz bardzo intensywny trening.

Klnę, bo boli. Płaczę, bo nie daję już sobie rady.

Okazuje się że jestem taki sam jak wszyscy ludzie. Widzę świat nie takim jaki jest, lecz jakim chciałbym go widzieć.

Nie mam czasu na nienawidzenie ludzi, którzy mnie nienawidzą, bo jestem zbyt zajęta kochaniem ludzi, którzy mnie kochają.

Wstanę jutro i jak to ja, uśmiech przykleję, zakiszę wszystko w środku i będę sobie powtarzała, że: Ja sobie nie poradzę sama? (i tak od w kółko od lat)