Kiedyś umrę na atak wspomnień...

Może i faktycznie coś się kończy, by coś innego się mogło zacząć. Tylko, że niektóre zakończenia odbijają się na nas zbyt mocno i nie mamy ochoty iść dalej otwierać nowego rozdziału.

Boję się tego, że umierając stwierdzę, że zmarnowałam swoje życie.

Nie jest łatwo powiedzieć: ŻEGNAJ i żyć jakby Ciebie nie było.

Tamten czas minął już bezpowrotnie.