Chciałabym nic nie czuć. Niczym się nie przejmować. Tak samo szybko zapominać jak szybko się przyzwyczajam.

Kobiecość to nie ładna twarz, płaski brzuch czy piękna skóra. Kobiecość to jest piękne wnętrze. Czułość, ciepło, wyrozumiałość. Umiejętność bycia blisko.

Czasem za bardzo zajmuję się rzeczami, którymi nie warto.

Mam taki charakter, który czasem łatwo skrzywdzić i choć nie widać ram, na pewno pozostaną blizny.

Nadepnęlibyście to?