Jeśli notorycznie uciekamy od życia, od prawdy, to człowiek w końcu ani nie jest szczęśliwy naprawdę, ani nie żyje naprawdę. Żyje udając.

Nawet nie wiesz jak bardzo zdanie: jest dobrze, które wypowiadam codziennie, przepełnione jest ironią.

Każdy jest zajęty udawaniem kogoś, kim wcale nie jest. Możliwe, że dzieje się tak dlatego, iż nikt nie wie, kim naprawdę jest.

Udajmy, że nic się nie stało.

Papierowe słońce, naklejone chmury i udawane szczęście...