Pierrdol to, biegnij. Nie oglądaj się. Trujący jak bluszcz ludzkich uczuć mur, spycha cię w dół. Serce pęka w pół. Pierrdol to, biegnij!

Czasami przez ucieczkę zbliżamy się do tego od czego uciekamy...

Czasami masz dość i po prostu chcesz odejść a wszystko zostawić za sobą.

Przed prawdą nie uciekniesz niezależnie jak szybko będziesz biec.

I znowu wróciła do mnie czarna wizja - rzeczywistość, w której nie mogę się odnaleźć. Błądzę w niej, szukając drzwi ewakuacyjnych, by wyjść i nigdy nie wrócić.