Świat to masa niepowodzeń ale jednocześnie piękno.

Smutek rzuca na kolana mimo zaciśniętych pięści. Gdy przegrywasz życie, nikt za Tobą nie tęskni. Wielcy byli samotni, bo łatwo jest się zgubić. W zasadzie: coś za coś, wyznawanej przez ludzi.

Najsmutniejsze oczy to te, w których zgasła nadzieja.

Skąd ta straszna samotność i smutek bez dna?

Ze smutkiem jest jak z KATAREM najbardziej dokucza w nocy