Ogólnie to smutno i samotno. Może to ja coś robię źle?

Wstaję i patrzę w górę nie widząc szczytów szczęścia.

Nie zawsze wtedy smutku odbicie, gdy po twarzy łzy się leją. Nie raz w sercu łamie się życie, a usta jednak się śmieją.

To smutne, kiedy osoby, które dają ci najlepsze wspomnienia, stają się jednym z nich.

Dlaczego nie możemy zapomnieć? Przez wspomnienia życie przelatuje nam przed oczami i nie możemy się nim cieszyć, a potem jet już za późno.