Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku z naszymi tajemnicami i wewnętrznym głosem, którym żegnamy lub przeklinamy mijający dzień.

Są takie dni kiedy chcę być sama.

Nie lubię tych wieczorów, gdy skulam się pod kołdrą na łóżku, przytulam do poduszki i usiłuję opanować myśli, które rozpierdalają mi głowę.

Czasem są takie dni, że jeszcze nie zdążysz wyjść z domu, a już chcesz do niego wrócić.

Jest mi tak bardzo źle, że nie umiem tego opisać. Dobrze, że mogę sobie tutaj popłakać i pojęczeć. W moim realnym świecie wymagają ode mnie uśmiechu i wielkiego szczęścia ;/