Żona do męża siedzącego jak zwykle przed telewizorem. - Mam dla ciebie dobrą i złą wiadomość. Odchodzę od ciebie! Mąż odrywa wzrok od telewizora: - A ta zła wadomość?

A potem, a potem byłem już tylko kłopotem, śladem nieudanej miłości, wyrzutem sumienia.

Życie toczy się dalej. Powoli zapominasz o nim i wszystkie wspomnienia chowasz do pudełka, które po napełnieniu wyrzucisz.

Jeśli masz zamiar wyznać mi, że mnie kochasz, zastanów się nad tym. Przemyśl to dokładnie, przeanalizuj. Tak strasznie Cię o to proszę. Nie mam siły już zapominać...

Czasami, żeby ocalić jakiś związek, musisz go najpierw poświęcić.