Jestem w twojej głowie. Rozglądam się, ale strasznie tu pusto.

Wystarczy źle ulokować uczucia. By nieustannie czekać na to, co nigdy się nie wydarzy.

Nigdy nie dawaj ludziom wszystkiego, bo pewnego dnia zostaniesz z niczym.

Śmierć.. Twoja bliska osoba odchodzi a ty nie potrafisz już jej znaleźć..

Chodzę, mówię, śmieję się, czytam, bawię się, myślę. Ale to nie tak. Zawsze przychodzi moment, w którym coś mnie nagle uderza, że mało nie zwala mnie z nóg. Jakaś porażająca, nagła świadomość niepełności, niekompletności, pustki.