Za przyjaciół swych\nBo nie ma większej miłości niż ta\nGdy ktoś życie oddaje\nAbym ja mogła żyć\nChce być z tobą\nGdy jest mi dobrze i kiedy źle\nPrzyjacielu przed tobą\nOtwieram serce swe .

Może i jestem jebniętą realistką. Wiesz dlaczego? Życie dużo razy skopało dupę, zabierało to, co najważniejsze, kazało zaczynać wszystko od nowa. Właśnie dlatego nie wmówisz mi, że będzie dobrze, bo wolę w to nie wierzyć dopóki nie będę mieć pewności, niż ślepo w to brnąć, a później znów ryczeć ukradkiem, że to straciłam.

Ciągle się czuję tak, jakbym usiłowała stać się kimś innym. Jakbym próbowała znaleźć nowe miejsce, nowe życie, nową osobowość.

życie nie jest pięknym sadem,\ndary nie rosną gdzieś na drzewie.\nMusimy wszystko zdobyć sami,\nlecz najważniejsze - mamy siebie.

Tak po prostu... chciałabym się do Ciebie przytulić i powiedzieć, że wszystko jest dobrze