Budzę się rano z przerażeniem i bliski płaczu wiem na pewno, że ani jedno znów marzenie, nie spełni mi się, ani jedno!

Jak się człowiek przyzwyczai, że nie dostaje tego, czego pragnie, to stopniowo sam nie wie już, czego naprawdę chce.

Nie ogarniam tego. Nie radzę sobie z nadmiarem emocji. Wszystko jest inaczej, nie tak jak miało być..

Nie ma nic gorszego niż człowiek, który się czegoś spodziewa... I którego nic nie spotyka.

Marzenia umierają i przepadają w otchłani czasu, to jedna z gorzkich prawd życia. Jedna z wielu.