Kiedy marznę, to ty stajesz się płomieniem i roztapiasz moje pokryte lodem serce.

Czasem tęsknie za naszymi dziwnymi rozmowami, ale cóż.

Może kiedyś to zrozumiem, może ci wybaczę. Może kiedyś, ale nie teraz. Teraz nie potrafię.

Liczą się tylko ci przyjaciele,\ndo których można zadzwonić\no czwartej nad ranem

Przeżywałam, cierpiałam, ryczałam, myślałam, że mnie rzucił. Umyłam się, ubrałam, uśmiechnęłam, spojrzałam w lustro i już wiem: On mnie stracił!