Żyj! Krzyknęła nadzieja. Bez Ciebie nie potrafię, odparło cicho życie.

Stwierdzono u mnie niepoczytalną skłonność do zmiennych nastrojów, wybujały temperament, a także uzależnienie od Ciebie.

Dobrze wiem, że czasem bardzo trudno mnie kochać, ale chyba łatwo zobaczyć miłość w moich oczach.

Przed przejściem dla pieszych stoi trzęsąca się starowinka o laseczce. Obok młodzian. -Chłopcze, przeprowadzisz mnie na drugą stronę? -Oczywiście, babciu. Zaraz się zapali zielone światło... -Na zielonym, kurrwa, to se sama przejdę!

Polska taka innowacyjna