Tak bardzo boję się stracić coś, co kocham, że nie chce kochać niczego.

Każda minuta życia, każde zdarzenie nauczyło mnie jednego: nie warto się ani przyzwyczajać, ani ufać!

Jednego dnia wierzymy w Mikołaja i chcemy być księżniczkami, a drugiego trzymamy w ręce żyletkę. Wystarczy tak nie wiele czasu, bo minuta, a czasem nawet sekunda, byśmy zostali zranieni. Życie tyle nas nauczyło, że zmieniliśmy się nie do poznania. Ale się podnieśliśmy i daliśmy radę. Jednak czy aby na pewno wszyscy?

Wędrując wśród mroków PRZESZŁOŚCI pragnęliśmy odwagi, by móc stawić czoła ciemności PRZYSZŁOŚCI.

Nie żałuję, że Cię poznałam, bo dałeś mi zajebiste wspomnienia, a każda chwila cierpienia wywołana Twoim zachowaniem czegoś mnie nauczyła.