Nie raz się potknę i nie raz upadnę, ale wstanę bo wiem, że życie jest tego warte.

Baba bez brzucha, jak garnek bez ucha.

Jeśli ma się przyjaciół, a mimo to wszystko się traci, jest oczywiste, że przyjaciele ponoszą winę. Za to, co uczynili, względnie za to, czego nie uczynili. Za to, że nie wiedzieli, co należy uczynić.

Gdy ktoś jest dla nas wszystkim, to przetrwamy wszystko, wierząc, że kiedyś znów nasze drogi się złączą.

Każdy z nas czeka na osobę, dzięki której poranne wstawanie z łóżka będzie miało sens.