Przepraszam za wszystko, wiem, że nigdy nie będzie jak dawniej, ale bardzo mi na Tobie zależy, przepraszam.

Może i mówię, że mam go w dupie. Że pierdole jego i tę jego nic nie wartą miłość. Może i oglądam się już za innymi chłopakami. Może nawet podoba mi się jego kolega. Ale pośród tego wszystkiego wciąż widzę jego.

Nie mów mi kim mam być, nie mów mi co mam robić! Bo ja jestem sobą... Nie udaje kogoś, kim nie jestem, jak Ty...

Nie wro­gowie, a przyjaciele zadają największe cierpienie. Nikt i nic nie może zranić Cię bardziej niż fałszywa przyjaźń, po której następuje samotność.

Czasami nasze wyobrażenie drugiej osoby niewiele ma wspólnego z tym, kim ona naprawdę jest.