Jaką wdzięczność okażesz swoim rodzicom, takiej spodziewaj się od swoich dzieci.

Poczołgałam się z powrotem do łóżka i naciągnęłam prześcieradło na głowę. Ponieważ jednak przepuszczało światło, wtuliłam twarz w poduszkę, żeby stworzyć złudzenie, że jest noc. Zastanawiałam się nad tym, czy nie należałoby może wstać, ale nie mogłam znaleźć żadnego powodu. Nic na mnie nie czekało.

Nie jesteś wyjątkowy. Nie jesteś pięknym czy unikalnym płatkiem śniegu. Jesteś taką samą gnijącą materią organiczną, jak wszystko inne.

Tak to wygląda. Rodzimy się. Żyjemy. Starzejemy się. Umieramy. Zrobił swoje. Jedyne co pozostało, to rozkład.

Dzielę swoje życie na wczoraj i dziś. Co zrobiłam sama a co zrobił miś. Me życie zrobiło przystanek na chwilę. Czas pobiec do przodu, by nie zostać w tyle.