O nieobecnych mówi się źle albo wcale.

Naturalnie, mamy prawo do własnej opinii. Jest jednak różnica między: "Nie zgadzam się z tobą", a wbiciem komuś tasaka w twarz i nasikaniem na jego grób, tak mi się przynajmniej wydaje.

Są takie wspomnienia, o których czasem nie chce się mówić, ale mimo to chce się o nich pamiętać.

Ufam. Płaczę. Przebaczam. I to mnie niszczy.

Nadzieja jest podstawą ludzkiego szczęścia, kawałkiem marzeń i ćwiartką życia. Dzięki niej człowiek nie poddaje się na starcie, dąży do tego co chciałby osiągnąć...