Przestaje ufać komukolwiek, bo życie wielokrotnie pokazało mi, że ludzie to kurwy, które zacierają ręce, gdy podwinie mi się noga.

Śmierć jest jak gwiazda rocka, która zawsze przyciąga publiczność.

Dzieci rodzą się za skrzydłami, nauczyciele pomagają im je rozwinąć.

Ogólnie wkurza mnie fakt, że ludzie, którzy są dla mnie ważni z czasem traktują mnie jak powietrze. A później ni stąd, ni zowąd pytają się czemu jestem w złym nastroju, bądź nie mam ochoty z nimi gadać.

Nienawidzę, gdy ktoś wierzy w opinie innych na mój temat, nic o mnie nie wiedząc.