Jeżeli życie daje Ci w kość to nie po to, żeby się nad sobą użalała. Ono chce, abyś wzięła się w garść i dokonała koniecznych zmian, które przyniosą Ci lepsze jutro.

Jeśli nie czujesz się godny by wyrosły Ci skrzydła, nigdy nie oderwiesz się od ziemi.

Przeszłość ewidentnie smuci, teraźniejszość cholernie przytłacza. Natomiast przyszłość okropnie mnie przeraża.

Fajnie, że chociaż ty jesteś szczęśliwy. Bo ja tu kurwa umieram nie ma to jak pustka. Pustka rozpierdalająca nasze całe wnętrze. Łapie oddech, zaciągam powietrze, by w końcu wykrzyczeć to, co wkurwia najczęściej.

Czy to nie zadziwiające, jak bardzo można cierpieć, kiedy wszystko jest właściwie w porządku?