W tym cholernym życiu potrzebna jest miłość. Bez niej jest wieczna pustka, która dusi, zabija, męczy. I wtedy nie można być sobą.

Nigdy nie pomyślałabym, że zakocham się w Tobie z taką siłą, z jaką to zrobiłam.

A potem, a potem byłem już tylko kłopotem, śladem nieudanej miłości, wyrzutem sumienia.

Życie toczy się dalej. Powoli zapominasz o nim i wszystkie wspomnienia chowasz do pudełka, które po napełnieniu wyrzucisz.

Pytasz czemu mi na Tobie zależy. No nie wiem. Może dlatego, że drugiego takiego dupka nie znajdę?