Odkąd cię poznałam, cierpię na bezsenność. Zabierasz nawet sny.

Życie to pasmo bólu i najlepiej by było, gdybyś się zaczęła do tego już przyzwyczajać. Ból nigdy nie znika. Gromadzi się. Jak śnieg.

I wszystko co wiązałam z Tobą teraz muszę wiązać ze wspomnieniami.

Miłość nie powinna tak boleć.

Nie rozumiem tylko jednego, dlaczego miłość temu, który zranił przypomina się wtedy, kiedy złamane serce zaczyna się zrastać.