On żyje marzeniami, do których nie należę

Tak, kocham. Ale co z tego? Jak ta osoba ma mnie głęboko w dupie? Co z tego, że ryczę jak głupia, nie mogę spać, chodzę nieprzytomna i nie mogę znaleźć sobie miejsca... Najchętniej usnęłabym i obudziła się dopiero jak mi przejdzie.

W końcu ile razy można czyjeś serce przepuścić przez magiel.

Nie wiem czy u mnie bardziej złamane jest serce, czy umysł.

Kochać to znaczy mieć tę wytrzymałość, która pozwala przechodzić przez wszystkie stany, od cierpienia do radości, z tą samą intensywnością.