Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka, ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki...

Czyż to nie ironiczne, że moje rany tak strasznie wyglądają, a jednak są znacznie mniej bolesne i groźne niż te niewidzialne, które ty w sobie nosisz.

Cierpisz, bo miałeś odwagę iść za tym, czego chciałeś.

Czasami wolałabym być głupia i nie dostrzegać pewnych rzeczy, może wtedy byłabym szczęśliwsza

Możesz mówić, że go nie ma, ale w twoich smutnych oczach zawsze będzie.