Niósł piekło w sobie, tak jak my wszyscy, mały bagaż na plecach, którego przeważnie nie zauważamy, albo ogromną górę cierpienia, która przytłacza swoim ciężarem.

Ból innych nieraz gorzej boli niż własny.

Nie mam siły. Straciłam Ciebie, to tak jakbym przestała oddychać.

Nie po to pokazywałam Ci mój świat, by łatwiej Ci było go zniszczyć.

Patrzę na ciebie przelatują mi przed oczami wszystkie razem spędzone chwile... odwracam wzrok, nie chcę pamiętać. Chcę zapomnieć.